19 Ocak 2018 - Cuma

Şu anda buradasınız: / İNCİL’İN MAHİYETİ HAKKINDA

İNCİL’İN MAHİYETİ HAKKINDA


 


Soru 171: İncil’in bugünkü durumu nedir?

Cevap171:Bugün İncil kendinden önce gelen, Tevrat’tan farklı bir durumda değildir. Bunun sebebini Muhammed Ebu Zehra, “Hristiyanlık Üzerine Konferanslar” adlı kitabında, “Hz. İsa’nın dikte ettirmediği ve ona inmemiş olan İncil’ler” başlığı altında şunları dile getirmektedir:

“Elde bulunan bugünkü 4 İncil nüshasını da Hz. İsa yazmış ve ya kendisine vahiy olarak gelen ayetleri yazdırmış değildir. Bilakis bu nüshalar, Hz. İsa’dan sonra kaleme alınmıştır. Ve içerisinde akla mantığa sığmaz yığınlarca husus vardır.”          

Esas mesele Ebu Zehra’nın da dediği gibi,  İncil’in İsa (a.s.) tarafından yazdırılmadığı meselesidir. Zaten eğer Hz. İsa (a.s.) yazdırmış olsaydı Kur’an’ın da değindiği gibi elde bir İncil nüshası mevcut olacaktı. Ama hristiyanlar İncil’lerden söz etmektedirler.

“Dinler Tarihi” adlı kitabı hazırlayanlar bu konuya değinerek, “A.İnciller”başlığı altında bugün hristiyanların kabul ettiği kitaplar hakkında şu özet bilgileri vermektedirler:

İncilkelime olarak müjde, iyi haber anlamına gelir. İnciller, hristiyan Kutsal Kitabı’nın (Kitab-ı Mukaddes: Bible, Yunanca: Biblia: Kitab) bir bölümü olan Yeni Ahit’te bulunur. Diğer bölüm, Eski Ahit adını alır. Hristiyanlar bir başka dinin (Yahudiliğin) Kutsal kitabına kendi kitapları içinde bölüm olarak yer veren tek örnektir. Ancak hristiyanların elinde ki Eski Ahit, Tanah’ın Yunanca’ya yetmişler çevirisi olmakla beraber, içindeki kitab sayısı aynı değildir. Eski Ahit, 39 kitabtan ve Yeni ahit ise 27 kitabtan oluşur. Böylece hristiyanlar tarafında kabul edilen Kutsal Kitab,toplam 66 dır.

Yeni Ahitte 4. İncil, 21 mektub, Rasullerin işleri ve Vahiy vardır. Bunlar III. yüzyıldan sonra Yunanca yazılan 27 kitabtır. Yeni Ahit’e giren bu kitabların havarilerde geldiği ve sahih olduğu kabul edilmektedir. Bununla beraber İncillerin Hz. İsa’nın eseri olmadığı, sonradan ihtiyaca göre yazıldığını, İsa’nın düşüncelerinden uzaklaşıldığını ileri sürenler de bulunmaktadır.

Ayrıca, İncillerde, İsa’nın söylediğinin tamamının yer almadığı gibi, İsa’ya ait olmayan bazı fikirlerinde yer aldığını kabul eden hristiyanlar hatta hristiyan din bilginleri vardır. Günümüzde İncillerin, Kur’an gibi değil, Hadisler gibi düşünülmesinin gerektiğini dile getiren hristiyan din bilginleri ve yazarları da bulunmaktadır.

Hristiyan Kutsal Kitabı’nın her iki ana bölümünde Kilisece Sahih/Kanonik kabul edilmeyen kitablar/metinler bulunmaktadır. Bunlara Apokrif metinler/kitablar denilmektedir. Apokrif metinler üzerinde teologlar ve mezhebler arasında tartışma vardır. Eski Ahit’in Yunancaya yetmişler çevirisindeki bazı yazılar, yahudilerin Kutsal Kitabına, tahminen M.S II. Yüzyılda Yavne’de(Jamnia) toplanan konsilce dâhil edilmiştir. Aşağı yukarı M.Ö 300-M.S.100 yılları arasında yahudi hayatı ve düşüncesi yanında, aynı zamanda hristiyanlığın başlangıç yılları hakkında bilgi veren bu yazılardan hangilerinin hristiyan Kutsal Kitabı’na (Eski Ahit kısmına) alınabileceği konusunda ilk Kilise yetkilileri arasında fikir ayrılıkları sürüp gitmiştir. Fikir ayrılıklarına rağmen bunların bir kısmı; Jerome tarafından tahminen 404 yılında Papa Damasus’un emri ile hristiyan Kutsal Kitabı’nın Latince çevirisi olan Vulgat’a alınmış ve Sahih/Kanonik görülmüştür. (..................) Protestan liderler, bunların okunmasında fayda bulmakla beraber, onlardan bir doktorin çıkarılmayacağını ileri sürmüşlerdir. Bundan kaynaklanmalı ki, 1548 yapılan Trent konsolin’nde bunların geçerliliği/sahihliği yeniden vurgulanmıştır.

Yeni Ahit’in Apokrafikleri, bazısı ikinci yüzyıla kadar geri giden yazmalardır. İsa ve diğer Yeni Ahit şahsiyetleri ile ilgili bu yazılar, Yeni Ahit’e dâhil değildir. Bunlar Kanonik / Sahih sayılmamakla beraber, halk seviyesinde ilk Hristiyan hayat ve düşüncesini aksettirmeleri bakımından önemli bulunmaktadır. Sahih / Gerçek kabul edilmeyen bu yazılar, şöyle dört grup altında toplanmaktadır.

1-İnciller: Bunlardan “İbranilere göre” ve “Tomas İncili” gibi bir kısmı, ilk Şifahi/sözlü geleneği ihtiva etmektedir. Diğerleri, İsa’nın çocukluğu ve hayatı ile ilgili daha fazla bilgi edinmek gayesi ile umumi arzu/ genel istek üzerine yazılmıştır. “Tomasın çocukluk İncili”, “Nikodemus İncili”, “Protoevangelium” ve “Marangoz Yusuf’un Tarihi”bunlara örnek olarak verilebilir.

2-Petrus, Pavlus, Yuhanna gibi ileri gelen kimselerin yaptıklarını anlatan “Rasullerin İşleri”

3- Mektublar: İsa ile Abgar’ın haberleşmesi, Pavlus’un kayıp mektubu, Lentuluus’un mektubu gibi

4- Vahiyler: Petrus’un vahyi gibi

Kilisenin sahih saymayarak Yeni Ahit dışında bıraktığı İnciller ve yazılar arasında Ebionitlerin İncili ve Barnaba İncili meşhurdur. Bu İncilller, Allah’ın birliğini, İsa’nın ilah değil Allah’ın kulu ve Rasulu olduğunu, Çarmıha gerilenin o olmadığını ve İsa’dan sonra bir peygamber geleceğini bildirmektedir. Bunlarda verilen bilgilerle Kur’an’da verilen bilgiler arasında uygunluk görülmektedir. Bu İncillerde verilen bazı bilgiler ile Kur’an da verilenler arasındaki benzerlikler bulunmaktadır. Bundan dolayı hristiyanlar tarafından bu İncillerin sahte olduğu ve müslümanlar tarafından yazıldığı iddia edilmiştir.

Dört İncil; Matta, Markos, Luka ve Yuhanna İncilleridir. Bazı farklılıklara rağmen, ilk üç İncil (Matta, Markos, Luka) arasında benzerlik bulunduğundan bunlara Sinoptil İnciller (Birbirine paralel, birbirine benzer) denilir. Sinoptik İncillerin 60-85 yılları arasında yazıldığı düşünülmektedir. Dördüncü İncil olan Yuhanna İncili ise, 100 yılından sonra yazılmış olup ilk üç, İncilin yorumlarını da ihtiva etmektedir.

Metin araştırmaları sonucu çoğunluğu oluşturan bir kısım bilgin, en eski İncili’in Markos İncili olduğu kanaatine ulaşmıştır. Matta, daha sonradır. Luka İncili, ilk iki İncil’e dayanmaktadır. Ancak üç İncilin de ele geçmemiş Âramca bilinmeyen bir İncil’e dayandığı kabul edilmektedir. İsa’nın, M.Ö 6 veya 4 yılında doğduğu, vaftizinin 28 yaşında, hizmetinin başlamasının 30 ve Çarmıh olayının da 33 yaşında iken olduğu göz önünde bulundurulursa, eldeki en eski İncil’in bile İsa’dan en az 30 sene sonra yazıldığı ortaya çıkacaktır.

1-Matta İncili:Matta tarafından kalem alınan bu İncil, 28 bab tan oluşmaktadır. Bu İncil’de İsa’nın doğumu, çocukluğu, kendisini halka tanıtması, İsrail Halkının onu kabul etmemesi, İsa’nın şakirtlerini İncil’i yaymaya göndermesi, Tanrının Hükümranlığını vaaz etmesi, düşmanlarla mücadelesi ve Farisilerin ikiyüzlülüğünü açığa vurması anlatılmaktadır.

2-Markos İncili: 16 bab olan bu İncil, Markos tarafından yazılmıştır. Markos İncil’inde Romalılara hitaben İsa’nın faaliyetlerinden önceki hayatı ve hazırlıkları Galile’deki, Yahudiyye’deki ve Kudus’teki vaazları ve bunlarla ilgili olayları, ızdırapları, ölümü ve dirilmesi işlenmektedir.

3-Luka İncili: 24 bab olan bu İncil, Luka tarafından yazılmıştır. Bu İncil’de genellikle Yahudi olmayanlara, Tanrı’nın oğlu İsa’nın, bütün insanların kurtarıcısı ve hayatın kaynağı olarak tanıtılması analatılmaktadır. Bunun yanında onun güçsüzlere karşı olan ilgisine de bu İncil temas edilmektedir.

4-Yuhanna İncili: 21 bab olan bu İncil, Yuhanna tarafından kaleme alınmıştır. Bu İncil’de, İsa’nın kişiliğine, hayatı ile ilgili olaylara, öğretisine, ölümüne ve dirilimine yer verilmektedir.

b. Rasullerin İşleri

Yazarı belli olmayan bu kitab, üslub ve muteva bakımından Luka İncili ile benzerlik göstermektedir. Bu benzerlik dolaysıyla Rasullerin işleri Kitabı’nın Luka tarafından yazılmış olabileceği ileri sürülmüştür. 28 bab tan meydana gelen bu kitabda,  hristiyanlığın yayılışı ve hristiyanların yaşam tarzları konu edilmektedir.

c. Mektublar

Pavlus, Petrus, Yakub, Yuhanna ve Yahuda gibi ileri gelen kimselerin yazdığı mektubların, hristiyan Kutsal Kitab’ında önemli bir yeri vardır. Bu mektublar, hristiyanlığı anlamada ve yorumlamada ön plana çıkmaktadır.

1-Pavlus’un Mektubları

Yeni Ahid’de İncillerden sonra en önemli kısmı Pavlos’un mektubları oluşturmaktadır. Bu mektublar çeşitli sebebler ile değişik topluluklara yazılmış ve daha sonraki dönemde yeni Ahit, içerisinde yer almıştır. Bu mektublar hakkında aşağıda kısaca bilgi verilmektedir.

Pavlus’un Romalılara mektubu:

16 bab olan bu mektubta, Tanrının tecelli etmesi, “Şeriat” ile iman arasındaki ilişki ve vaftiz gibi konular yer almaktadır.

Pavlus’un Korintoslulara birinci mektubu:

16 bab olan bu mektubda, hakiki hikmetten, nikâhtan, putperestlerin kurbanından, kıyametten ve Evharistiya’dan bahsedilmektedir.

Pavlus’un Korintos’lulara ikinci mektubu:

13 babı ihtiva eden bu bölümde, iman ve imanın pekiştirilmesi anlatılmaktadır.

Pavlus’un Galatya’lılara mektubu:

6 babdan oluşan bu kitabda, Pavlus’un kendisine karşı olan Galatya’daki hristiyanlara yaptırdıklarını açıklaması ve kendisini müdafa etmesi konu edilmektedir.

Pavlus’un Efesos’lulara mektubu:

6 babdan oluşan bu bölümdeki; Uzun bir şükrandan sonra hristiyani hayattan söz edilmekte ve ahlak esasları hakkında bilgi verilmektedir.

Pavlus’un Filipilelere mektubu:

4 babdan meydana gelen bu kitabda; İsa’nın gelmesinin yakın olduğu ve insanın İsa’nın yolunu taleb etmesi gerektiği belirtilmektedir.

Pavlos’un Koloselilere mektubu:

4 babdan oluşan bu bölümde, İnsanın ilahiliği konu edilmektedir.

Pavlos’un Selaniklilere birinci mektubu:

5 babı ihtiva eden bu mektubda, İsa’nın “İkinci gelişi” ile iligili hususlara yer verilmektedir.

Pavlos’un Selaniklilere ikinci mektubu:

5 babı kapsayan bu mektubda, İsa’nın dünyaya “İkinci gelişi”nin hemen gerçekleşmeyeceği, önce Deccal’in geleceği ardından da İsa’nı gelerek onunla mücadele edeceğini anlatmaktadır.

Pavlos’un Timoteus’a birinci mektubu:

6 bab dan meydana gelen bu kısımda, İsa’nın Tanrı ile insan arasında yegâne vasıta kaynağı olduğu anlatılmaktadır.

Pavlos’un Timoteus’a ikinci mektubu:

4 bab dan oluşan bu mektuba nasihat ve tavsiyelere yer verilmektedir.

Pavlos’un Titus’a mektubu:

3 babı içeren bu mektubda, imanın pekiştirilmesi ve sağlam kişilikten bahsedilmektedir.

Pavlos’un Filimon’a mektubu:

1 bab olan bu mektubta, Pavlos’un Filimon’un evinden kaçan bir kölesi hakkındaki sözleri anlatılmaktadır.

2. İbranilere Mektub

Kimliği bilinmeyen bir yazar tarafından kaleme alınan bu mektub, Hz. İsa’nın yahudilere tanıtılması amacıyla yazılmıştır. 13 bab olan bu mektubda, İsa’nın Tanrının oğlu, ezeli ve ebedi kâhin ve kurban olması inancı üzerinde durulmaktadır.

3. Yakub’un Mektubu:

Yeni Ahit’de Yuhanna’nın kardeşi ve İsa’nın akrabası olmak üzere iki Yakub ismi geçmektedir. İsa’nın akrabası olan Yakub, İsa’dan sonraki dönemde Kudüs’teki hristiyanların başkanı olması sebebiyle önemli bir yere sahibtir. Bu nedenle İsa’nın akrabası olan Yakub tarafından yazıldığı kabul edilen ve 5 bab olan bu mektub ta, imanın iyi ameller ile süslenmesi gerektiğine yer verilmektedir.

4-Petrus’un mektubları:

İki mektubtan oluşan bu mektublar, İsa’nın talebesi Petrus tarafından yazılmıştır.

Petrus’un birinci mektubu:

4 babdan olan bu mektub, Karadeniz de, Ankara’da, Galatya’da, Kayseri’de ve Efes’te bulunan hristiyanlara hitaben yazılmıştı. Burada Petrus, genellikle imanın pekiştirilmesi üzerinde durmaktadır. Bundan dolayı Bu mektub daha çok nasihat şeklindedir. Burada yer yer tanrıya karşı olan görevlerden ve insanların birbirlerine karşı ola görevlerinden de bahsedilmektedir. Ayrıca İsa’nın çektiği izdıraplarda bu mektubda konu edilmektedir.

Petrus’un ikinci mektubu:

Petrus’un bu mektubu kime yazdığı tam olarak bilinmemektedir. Bu mektubta da, birinci mektubtaki gibi imanın sağlamlaştırılması gibi konular üzerinde durulmaktadır.

5. Yuhanna’nın mektubları

Yuhanna tarafından yazılan bu mektubların ana konusu, Mesih düşmanlığı, hristiyan düşmanlığı yapanlardır ve dinden dönenlerdir.

Yuhanna’nı birinci mektubu:

5 babdan oluşan bu mektub, hristiyanlar için büyük bir önem arz etmektedir. Bu mektubta, dinden dönenler ile ilgili bilgiler yer almakta ve bunlar için “Mesih düşmanı” terimi kullanılmaktadır. Ayrıca, burada “Günah” kavramı da ele alınmakta ve günaha karşı mücadele anlatılmaktadır.

Yuhanna’nın ikinci mektubu:

3 babdan meydana gelen bu mektubda, imanın düzeltilmesi ve sağlamlaştırılması konu edilmektedir. Burada ayrıca, Mesih düşmanlığının artığına dikkat çekilmekte ve hristiyanlar bu Mesih düşmanlarına karşı uyarılmaktadır.

Yuhanna’nın üçüncü mektubu:

3 babdan oluşan bu mektub, hristiyanlığı öğretmek için gezen hristiyalara sahib çıkan ve onları misafir edip ilgilenen Gayus isimli bir şahsa yazılmıştır. Burada Gayus’un davranışı methedilmekte ve övülmektedir.

6. Yahuda’nın mektubu:

Bir bab olan ve Yahuda tarafından kaleme alınan bu mektubda, yahudilikten hristiyanlığa geçenler için nasihatler yer almaktadır.

d. Vahiy (Apokalips) kitabı:

22 bab dan meydana gelen bu kitab, Yuhanna tarafından 94-95’li yıllarda Patmos adasında sürgün olduğu dönemde kaleme alınmıştır. Bu kitabda dürüst ve imanlı kimselerin dini inkâr edenlere karşı galib geleceği, Tanrı’nın kötülüğü yenip kıyamette tüm insanlığı kucaklayacağı ve geleceğe yönelik pek çok kehanetler almaktadır.

Hristiyanlıkta vahiy, İncil ile kapanmıştır ve bitmiştir. Onlara göre havarilerin ölümünden sonra hiçbir peygamber gelmemiş ve Tanrı adına konuşmamıştır. Çünkü hristiyanlara göre İsa, insanlara yapılmış en mükemmel ve en yüce “Vahiy” dir. Sonuç olarak ve özet olarak hristiyanlıkta Kutsal Kitab Tanrısal açınlamanın bir ürünüdür.

Kaynakça

1- M. Ebu Zehra Hristiyanlık Üzerine Konferanslar (Sf/72) çev Akif Nuri Fikir Yay. 1978 İst.)

2- Dinler Tarihi (sf/380-5) Abdurahman Küçük vdğ. Berikan Yay.)

 

Yazar:
Seyfulislam ÇAPANOĞLU
logo
Bugünün ihyasından yarının inşaasına
Bize Ulaşın

0(216) 612 78 22

0(216) 611 04 64

vuslat@vuslatdergisi.com

Ihlamurkuyu Mah. Alemdağ Cad.
Adalet Sok. No:11 P.K 34772
Ümraniye / İstanbul